Ik schrijf al een tijdje nieuwe gedichten. Althans dat dacht ik.
Maar als ik iets voorlas, gewoon om eens uit te proberen hoe het overkwam, zei de een dat mijn stem zoveel toevoegde, het leek wel toneel. De ander zag een compleet verhaal verschijnen, inclusief alle stadia van de Reis van de Held. Verwarrend. Leuk ook.
Wat ook steeds terugkwam als commentaar, was: zég het maar gewoon, doe niet zo poëtisch, het hele gegeven is al poëtisch genoeg.
Een verhaal. Een monoloog. Een serie uitgeklede lange gedichten. Wat ben ik godsnaam aan het maken? Ik weet het niet. Wel weet ik dat ik er niet meer mee kan ophouden. Ik heb beet. Ik wil dóór.
De cyclus heet ‘Moedercontract’.
Ik heb mezelf voor het blok gezet.
De komende weken ga ik mijn dingen (gedichten/monologen/verhalen) voordragen. Ik ga ervan uit dat ik daarna beter zal weten wat ik aan het maken ben en hoe ik verder moet.
Kom je luisteren? Dit is mijn agenda.
AGENDA
Op 28 maart om 14 uur, OBA, open podium met Jos van Hest
Op 6 april om 19.30, Café Festina Lente, poetry slam
Op 19/21 april in het Polanentheater als onderdeel van de voorstelling Samen Alleen
(…)
gelukkig heeft mijn eigen moeder
me nooit sprookjes verteld
ze hield van de koude waarheid
en die is simpel
de helft van de wereld: moeders
de andere helft hun kinderen
een moeder zijn of een moeder hebben
that’s the question
en daarover zwijgen
dat is het contract dat ik nu verbreek
(…)
Jeanet van Omme 